شیشه سکوریت طبقه بندی شده بر اساس فرآیند

شیشه سکوریت فیزیکی به شیشه سکوریت شده نیز معروف است. این شامل حرارت دادن شیشه تخت معمولی در یک کوره حرارتی تا دمای نرم شدن نزدیک به 600 درجه است و سپس از طریق تغییر شکل خود تنش داخلی را از بین می برد. سپس شیشه از کوره گرمایش خارج می‌شود و هوای سرد پرفشار با استفاده از نازل‌های متعدد به دو طرف شیشه دمیده می‌شود و به آن اجازه می‌دهد تا به سرعت و به طور یکنواخت تا دمای اتاق خنک شود تا شیشه سکوریت به دست آید. این نوع شیشه در حالت تنش تنش داخلی و فشار خارجی قرار دارد. هنگامی که آسیب موضعی رخ می دهد، استرس آزاد می شود و شیشه به قطعات کوچک بی شماری شکسته می شود. این قطعات کوچک لبه های تیز ندارند و به راحتی به افراد آسیب نمی رساند.
2. شیشه سکوریت شیمیایی برای بهبود استحکام شیشه با تغییر ترکیب شیمیایی سطح آن استفاده می شود و عموماً با روش تبادل یونی تمپر می شود. روش به این صورت است که شیشه سیلیکات حاوی یون های فلز قلیایی را در نمک مذاب لیتیوم (Li+) غوطه ور می کنند و باعث می شود یون های Na+ یا K+ روی سطح شیشه با یون های Li+ تبادل شوند و یک لایه تبادل Li+ion روی سطح ایجاد شود. . به دلیل ضریب انبساط کمتر Li+ در مقایسه با یون‌های Na+ یا K+، لایه بیرونی کمتر و لایه داخلی بیشتر در طول فرآیند خنک‌سازی منقبض می‌شود. هنگامی که شیشه تا دمای اتاق خنک می شود، شیشه نیز در حالت کشش لایه داخلی و فشار لایه بیرونی قرار می گیرد، اثر آن شبیه به شیشه سکوریت فیزیکی است.
بر اساس درجه فولاد
1. شیشه سکوریت: درجه سکوریت=2-4N/cm، تنش سطحی شیشه سکوریت در دیوارهای پرده شیشه ای بیشتر یا مساوی 95 مگاپاسکال.
2. شیشه نیمه سکوریت: درجه حرارت=2N/cm، تنش سطحی دیوار پرده ای شیشه ای شیشه نیمه سکوریت 24 مگاپاسکال کمتر یا مساوی کمتر یا مساوی 69 مگاپاسکال.
3. Ultra strong tempered glass: Tempering degree>4N/cm.